Profil psychologiczny


Jakiś czas temu pisałam, że otrzymałam na zajęciach zadanie stworzenia profilu psychologicznego dowolnie wybranej postaci. Zrobiłam to, zaliczyłam i nie byłoby dalej tematu, gdyby nie fakt, że okazało się, iż w formie papierowej muszę oddać to zadanie jeszcze do rąk własnych prowadzącego z końcem semestru (myślałam, że prezentacja przed grupą starczy ;)). 
Więc skoro zmuszona byłam wklepać te swoje wypociny w PC postanowiłam się nimi z Wami podzielić.

Za pomoc przy tworzeniu profilu dziękuję ponownie Martynie Raduchowskiej (czyli mojej ukochanej skarbnicy wiedzy kryminalistycznej <3).


Zgadujcie w komentarzach kogo opisywałam :)

Osoba, którą opisuję jest mężczyzną w wieku między 25-35 lat. Wychowany został przede wszystkim przez matkę i babcię, ponieważ we wczesnym dzieciństwie stracił ojca. Obie dbające o niego kobiety traktował zawsze z szacunkiem, a poleceń matki słucha się tak, jak nikogo innego spośród znanych mu osób. Mężczyzna posiada również siostrę, jednak nie darzy jej zaufaniem, gdyż niczym mu ona nie imponuje. Oprócz niewielkiej rodziny osoba ta posiada także grupę najbliższych przyjaciół, do których między innymi zalicza się jego współlokator oraz jego narzeczona. Jest do obojga przywiązany, mimo to wyznacza im pewne zasady postępowania oraz utrzymuje granice np. w przekazywanych im informacjach.

Opisywany przeze mnie mężczyzna jest typowym przykładem perfekcjonisty. Wszystko w jego otoczeniu łącznie z nim samym musi być idealne.  Każda czynność, zachowanie czy nawet rzeczy tak trywialne, jak zakupy są zaplanowane dużo wcześniej i detaliczną wręcz dokładnością. Ma ograniczoną elastyczność myślenia. Wystarczy, że pojawi się chociaż niewielkie rozproszenie, którego wynikiem okaże się przymus zmiany planów, mężczyzna ten staje się automatycznie bezradny. Nie umie on zachowywać się spontanicznie ani nagle dostosowywać się do niespodziewanych sytuacji.

Bohater ten jest osobą o bardzo dużej wiedzy, której dodatkowo jest świadom. Uważa się w związku z tym za najinteligentniejszego i często to podkreśla równocześnie nie doceniając osiągnięć swoich przyjaciół również naukowców. Mimo posiadania ogromnej wiedzy nie jest on człowiekiem z charakterem narcystycznym, lecz naprawdę wierzy w swoją wybitność. Przejawia również zachowania socjopatyczne- ma problemy z nawiązywaniem i utrzymywaniem kontaktów z innymi. Mężczyzna ten nie rozumie społecznych konwenansów i wierzy, iż zachowania w stosunku do innych można się wyuczyć. Każdą interakcję tłumaczy sobie niczym skomplikowane działanie matematyczno-fizyczne, które prędzej czy później uda się mu rozwiązać, stosując znany wzór lub schemat. Większość czasu kieruje się logiką, nie zwracając uwagi na uczucia swoje czy innych. Relacje z ludźmi są u niego na dalszym planie, niż rozwijanie własnych pasji, wiedzy i zainteresowań. Moja postać posiada, więc całkiem inny system wartości, niż przeciętny człowiek.

Opisywany mężczyzna przypomina genialne dziecko. Z jednej strony zajmuje się bardzo poważnymi, naukowymi sprawami, przeprowadza skomplikowane badania i dąży do odkrycia czegoś nowego, z drugiej jednak posiada dziecięce pasje, którym nadaje dużą wartość. Cechuje go również niesamowita wręcz detaliczna pamiętliwość. Za każdy kawał lub żart odwdzięcza się wedle zasady oko za oko. Swoje porażki przeżywa niezwykle głęboko i intensywnie, ponieważ cały czas dąży do bycia perfekcyjnym. W jego mniemaniu niepowodzenia, których doświadcza zaburzają obraz jego idealnej osoby u posiadanych znajomych oraz rodziny.

Związki partnerskie są dla niego umową formalną. Celem takich relacji jest zaludnienie planety, a nie przeżywanie jakiś konkretnych emocji. Sam proces budowania więzi trwa u niego również niezwykle długo i nie zawsze daje sobie radę z tym, że czuje się do kogoś przywiązany.

Przy potencjalnym planowaniu zbrodni zaliczyłabym go do typu sprawcy mieszanego. Idealnie zaplanowałby całe działanie, miejsce, gadżety, jednak gdyby cokolwiek poszło nie tak, jak założył, wpadłby w panikę, co jest wynikiem jego braku elastyczności. Najbardziej prawdopodobnym powodem zbrodni byłaby zemsta i chęć upokorzenia w ramach odwetu.

Share this:

,

Komentarze